سینمانامه

450,000ریال

«سینمانامه» شامل گفتگوها، سخنرانی‌ها، نامه‌ها، اظهارات و یادداشت های یک مدیر سینمایی است.

مواردی بیان شده که بار محتوایی داشته و رویکردها را نشان می دهد.

مطالعه و بررسی محتوای کتاب، نقبی به گذشته است که استراتژی های تبیین شده و گام های پیموده در مسیر سینمای ایران و انقلاب اسلامی را در دوران مدیریت چهارساله سینما (۸۸-۹۲) نمایان می کند.

بخش هایی از مطالب و پاورقی‌ها، تاریخ نگاری سینمای ایران بوده و به همین منظور پشت پرده برخی موضوعات نیز برای اولین بار مطرح شده است.

توضیحات

جواد شمقدری/ بعد از پایان دوره­ چهار ساله­ مسئولیتم در سازمان­سینمایی وزارت فرهنگ ­و­ ارشاد­ اسلامی (۱۳۹۲-۱۳۸۸)، دوستان و همکاران زیادی مصرّانه پیشنهاد می­ دادند که خاطرات دوران مسئولیتم را به رشته تحریر بسپارم؛ چه به زعم آن­ها می­ توانست برای مخاطب و بخصوص اهالی سینما جذاب و خواندنی باشد. اما من که شاهد هیجانات و رقابت­های سیاسی و گروهی و التهابات ناشی از جابجایی قدرت بودم، ترجیح دادم به کار تحقیق و نگارش فیلمنامه بپردازم.

اما در پایان روزهای سال ۹۵ شرایط تغییر کرده بود. از یک ­طرف تحقیق و نگارش متنی که به آن متعهد بودم، به پایان رسیده­ بود و از سوی دیگر جانشین من در سازمان­سینمایی، قبل از اتمام دوره­ ماموریتش و در ماههای پایانی کار دولت ­یازدهم در شرف برکناری قرار گرفته ­بود! امری غیرمعمول که جای کالبد شکافی داشت!

وقتی خوب رصد می­ کردم به عینه می­ دیدم، مدیریتی که در شرف تغییر بود، از یک خلا بزرگ و به تعبیر دیگر از یک چالش اساسی رنج می ­برد؛ و آن فقدان “نگاه استراتژیک در سینما” در برنامه­ های وی بود؛ نقصی که باعث طراحی اهداف کوچک با کارکردهای محدود شده ­بود. ضعف شناخت و تجربه لازم نیز مزید بر علت بود تا مدیریت سینمایی دولت یازدهم با بی ­برنامه­ گی، روزمرگی و در­ نهایت با سردرگمی ­هایی روبرو شود. این جمع­ بندی مرا ترغیب کرد تا همّت خود را بر آن بگذارم و دیدگاه­ها و رویکردهای راهبردی خویش را در سینما، از خلال نوشته ­ها، سخنرانی­ ها، مصاحبه­ ها و مکاتباتی که در دوره­ چهار­ساله مسئولیتم در سینما (۸۸-۹۲) و مواردی هم در دوره­ مشاورت هنری رییس­ جمهور انجام داده بودم، بازتاب دهم. حجم این مطالب زیاد بود؛ بنابراین با وسواس سعی کردم بخش­هایی را که حاوی مطالب منسجم و کاربردی و احیانا جذاب­ تر هست، انتخاب کنم و آنها را با کمی ویرایش در این مجموعه ارائه دهم.

گزیده این مطالب در فصل ­اول کتاب و در دو بخش آمده است. مطالب بخش ­اول عموما ناظر به رویکردهای اجرایی و برنامه ­های عملیاتی و سیاست­گذاری است. اما بخش ­دوم با توجه به مخاطب بین­ المللی، معطوف به تبیین مبانی اندیشه­ای، تحلیل رویکردهای سینمای­ غرب و بازخوانی سینما از نگاه تفکر دینی و انقلاب­ اسلامی شده است.

فصل ­دوم نیز به گشودن برخی پیوندها و تشریح بعضی اتفاقات و ناگفته­ ها و ارائه­­ اطلاعات ضروری اختصاص یافت. تدوین و نگارش دو مبحث جریان­شناسی سینمای ­ایران و کالبد­شکافی معماران سینمای بعد از ­انقلاب، مدیون گفتگو با «استاد مهدی کلهر» و «هوشنگ توکلی» است که صمیمانه از آنها تشکر می­ کنم.

در ضمیمه نیز مستنداتی ارائه شده که فکر می ­کنم مخاطبان کنجکاو و پژوهش­گران مسائل سینمایی نیازمند رجوع به آن باشند.

محققان و دست­ اندر­کاران و علاقمندان سینما، توجه دارند که آمار و اطلاعات و وضعیت­ های ارائه شده، ناظر به زمانی است که این مباحث بیان شده که برای حفظ تاریخ سینمای ایران بدون کم و کاست آورده شد، اگرچه ممکن است در برخی موارد، امروز شرایط متفاوتی حاکم باشد.

امیدوارم انتشار این کتاب باعث شود نسبت به سینما و نحوه مدیریت آن نگاه جامع­ تری پیدا کنیم و دریابیم بدون یک استراتژی برخاسته از مبانی ارزشی و زیباشناسی ایرانی اسلامی، نمی ­توان سینمای ایران و انقلاب اسلامی را سر و سامان داد.

 

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “سینمانامه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.