سینمانامه

450,000ریال

«سینمانامه» شامل گفتگوها، سخنرانی‌ها، نامه‌ها، اظهارات و یادداشت های یک مدیر سینمایی است.

مواردی بیان شده که بار محتوایی داشته و رویکردها را نشان می دهد.

مطالعه و بررسی محتوای کتاب، نقبی به گذشته است که استراتژی های تبیین شده و گام های پیموده در مسیر سینمای ایران و انقلاب اسلامی را در دوران مدیریت چهارساله سینما (۸۸-۹۲) نمایان می کند.

بخش هایی از مطالب و پاورقی‌ها، تاریخ نگاری سینمای ایران بوده و به همین منظور پشت پرده برخی موضوعات نیز برای اولین بار مطرح شده است.

توضیحات

جواد شمقدری/ بعد از پایان دوره­ چهار ساله­ مسئولیتم در سازمان­سینمایی وزارت فرهنگ ­و­ ارشاد­ اسلامی (۱۳۹۲-۱۳۸۸)، دوستان و همکاران زیادی مصرّانه پیشنهاد می­ دادند که خاطرات دوران مسئولیتم را به رشته تحریر بسپارم؛ چه به زعم آن­ها می­ توانست برای مخاطب و بخصوص اهالی سینما جذاب و خواندنی باشد. اما من که شاهد هیجانات و رقابت­های سیاسی و گروهی و التهابات ناشی از جابجایی قدرت بودم، ترجیح دادم به کار تحقیق و نگارش فیلمنامه بپردازم.

اما در پایان روزهای سال ۹۵ شرایط تغییر کرده بود. از یک ­طرف تحقیق و نگارش متنی که به آن متعهد بودم، به پایان رسیده­ بود و از سوی دیگر جانشین من در سازمان­سینمایی، قبل از اتمام دوره­ ماموریتش و در ماههای پایانی کار دولت ­یازدهم در شرف برکناری قرار گرفته ­بود! امری غیرمعمول که جای کالبد شکافی داشت!

وقتی خوب رصد می­ کردم به عینه می­ دیدم، مدیریتی که در شرف تغییر بود، از یک خلا بزرگ و به تعبیر دیگر از یک چالش اساسی رنج می ­برد؛ و آن فقدان “نگاه استراتژیک در سینما” در برنامه­ های وی بود؛ نقصی که باعث طراحی اهداف کوچک با کارکردهای محدود شده ­بود. ضعف شناخت و تجربه لازم نیز مزید بر علت بود تا مدیریت سینمایی دولت یازدهم با بی ­برنامه­ گی، روزمرگی و در­ نهایت با سردرگمی ­هایی روبرو شود. این جمع­ بندی مرا ترغیب کرد تا همّت خود را بر آن بگذارم و دیدگاه­ها و رویکردهای راهبردی خویش را در سینما، از خلال نوشته ­ها، سخنرانی­ ها، مصاحبه­ ها و مکاتباتی که در دوره­ چهار­ساله مسئولیتم در سینما (۸۸-۹۲) و مواردی هم در دوره­ مشاورت هنری رییس­ جمهور انجام داده بودم، بازتاب دهم. حجم این مطالب زیاد بود؛ بنابراین با وسواس سعی کردم بخش­هایی را که حاوی مطالب منسجم و کاربردی و احیانا جذاب­ تر هست، انتخاب کنم و آنها را با کمی ویرایش در این مجموعه ارائه دهم.

گزیده این مطالب در فصل ­اول کتاب و در دو بخش آمده است. مطالب بخش ­اول عموما ناظر به رویکردهای اجرایی و برنامه ­های عملیاتی و سیاست­گذاری است. اما بخش ­دوم با توجه به مخاطب بین­ المللی، معطوف به تبیین مبانی اندیشه­ای، تحلیل رویکردهای سینمای­ غرب و بازخوانی سینما از نگاه تفکر دینی و انقلاب­ اسلامی شده است.

فصل ­دوم نیز به گشودن برخی پیوندها و تشریح بعضی اتفاقات و ناگفته­ ها و ارائه­­ اطلاعات ضروری اختصاص یافت. تدوین و نگارش دو مبحث جریان­شناسی سینمای ­ایران و کالبد­شکافی معماران سینمای بعد از ­انقلاب، مدیون گفتگو با «استاد مهدی کلهر» و «هوشنگ توکلی» است که صمیمانه از آنها تشکر می­ کنم.

در ضمیمه نیز مستنداتی ارائه شده که فکر می ­کنم مخاطبان کنجکاو و پژوهش­گران مسائل سینمایی نیازمند رجوع به آن باشند.

محققان و دست­ اندر­کاران و علاقمندان سینما، توجه دارند که آمار و اطلاعات و وضعیت­ های ارائه شده، ناظر به زمانی است که این مباحث بیان شده که برای حفظ تاریخ سینمای ایران بدون کم و کاست آورده شد، اگرچه ممکن است در برخی موارد، امروز شرایط متفاوتی حاکم باشد.

امیدوارم انتشار این کتاب باعث شود نسبت به سینما و نحوه مدیریت آن نگاه جامع­ تری پیدا کنیم و دریابیم بدون یک استراتژی برخاسته از مبانی ارزشی و زیباشناسی ایرانی اسلامی، نمی ­توان سینمای ایران و انقلاب اسلامی را سر و سامان داد.

 

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “سینمانامه”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.